‘De meerderheid van de Vlaamse beweging blijft veel te stil en haalt te gemakkelijk de mantel der liefde boven bij dit soort gevallen’, schrijft Tom Garcia van Vlinks na het zien van de Pano-reportage van afgelopen week.

Opschudding alom na de eerste aflevering van het VRT-programma ‘Pano’ vorige woensdagavond. Reporter Tim Verheyden volgde een tijd lang Dries Van Langenhove, stichter-leider van Schild & Vrienden, een zogenaamde ‘rechtse jongerenbeweging’. Ondanks het olijke, vrolijke imago van de jongeman en zijn volgelingen, bleek dat ze onderhuids iets minder fris voor de dag komen.


Niets doen of niet reageren is Schild & Vrienden stilzwijgend goedkeuren en dus schuldig verzuim.

Op obscure webpagina’s en fora worden racistische en seksistische ‘cartoons’ naarstig uitgewisseld, acties tegen linkse tegenstanders voorbereid en strategieën voor de toekomstige zuivering van het Europese continent besproken en uitgewerkt. Uiteraard telkens met de uitdrukkelijke waarschuwing van de stichter-leider om niets openbaar te maken en een onberispelijk imago aan te houden naar de buitenwereld toe.

Tussen al de verontwaardigde en ‘formele’ reacties door, viel een berichtje van Kamerlid Hendrik Vuye op Twitter amper op:

‘Ik denk dat sommigen hier iets moeten uitleggen aan de Vlaamse bewegers… voor zover dit kan uitgelegd worden. Dit is gewoon griezelig…’

En de professor heeft een punt, want elke keer zulke bedenkelijke figuren zich voordoen als zijnde Vlaamsgezind, zakt de Vlaamse beweging verder weg in het moeras van extreemrechtse bagger. Er is geen draagvlak voor de Vlaamse zaak, zegt men dan. Uiteraard niet. Hoe denk je nu een draagvlak of zelfs maar een beetje begrip te vinden voor welk Vlaanderen dan ook als telkenmale zulke zelfingenomen lallers hun totaal achterhaalde idiotieën kunnen debiteren met een Vlaamse leeuwenvlag op de achtergrond?

In al onze naïviteit durven we met Vlinks denken dat deze mensen bijlange niet de meerderheid vormen binnen de Vlaamse beweging. Al blijft die meerderheid naar ons aanvoelen wel veel te stil in deze gevallen en haalt ze al te makkelijk de spreekwoordelijke mantel der liefde boven. Zelfs bij de VVB (Vlaamse Volksbeweging) blijft het oorverdovend stil, uit angst om mee betrokken te geraken. Niets doen of niet reageren is Schild & Vrienden stilzwijgend goedkeuren en dus schuldig verzuim.

Zoals professor Jonathan Holslag vorige week in ds Weekblad ook al zei: ‘De grootste bedreiging komt niet van buitenuit, maar van binnenin. Van wat ik het schijnnationalisme noem. Hoe meer we met de vlag zwaaien, hoe minder we proberen ten gronde de cultuur heruit te vinden.’ Dat is heel erg jammer alweer voor al die Vlamingen die geen bal met deze guitige galblazen te maken hebben en ook niet willen hebben, maar gewoon oprecht begaan zijn met de regio waarin ze wonen en het beste willen voor de gemeenschap waarin ze leven. Vlamingen die geen boodschap hebben aan doemverhalen over ‘omvolkingen’ en invasies. Vlamingen die geloven dat onze maatschappij, onze rechtstaat, onze cultuur, onze identiteit, onze normen en waarden en al die dingen sterk genoeg zijn om nieuwkomers op te vangen, mits goede wil van beide kant. Vlamingen die de samenwerking opzoeken, in plaats van de confrontatie.


Het is bewegingen als Schild & Vrienden er enkel om te doen de maatschappij te ontwrichten om ze daarna radicaal aan hun visie aan te passen.

Eerder woedde nog een relletje omdat Knack-hoofdredacteur Bert Bultinck in zijn editoriaal had gesteld dat racisme in het Vlaamse DNA zit. Een hyperbool uiteraard, maar wel eentje die flink wat commotie teweegbracht bij veel Vlaamsgezinden die zich danig beledigd voelden. En terecht. Maar hoe moet je je als flamingant dan voelen als je de ranzigheid ziet en leest van figuren die verder gladjes grijnzend interessant staan te doen voor een Vlaamse leeuwenvlag? Hoe kan je als fiere flamingant die in geen geval racist wil genoemd worden, nog verzachtende omstandigheden zoeken voor een troep idioten die walgelijke ‘mopjes’ uitwisselen en zich voorbereiden op een zuivering van de Europese beschaving?

Het is bewegingen als Schild & Vrienden er enkel om te doen de maatschappij te ontwrichten om ze daarna radicaal aan hun visie aan te passen. Als het moet, ook met geweld. Dat hun ‘idealen’ compleet van de pot gerukt zijn en alleen maar tot chaos en geweld kunnen leiden, ontgaat hen volledig. Elke keer ze ‘Vlaanderen’ in de mond nemen, scheppen ze het graf van de Vlaamse beweging dieper uit.


Als je niet begrijpt dat dit de Vlaamse zaak tot in de diepste vezels schaadt, dan is er geen sprake meer van rebels karakter maar eerder van jammerlijke blindheid.

Het volstaat echter niet dé Vlaamse beweging aan te manen zich hiertegen te weren. Al wie zich tot die beweging rekent en oprecht wil bouwen aan een modern, sociaal en inclusief Vlaanderen, moet nu zijn verontwaardiging uitschreeuwen. Al wie die Vlaamse beweging een warm hart toedraagt en het kotsbeu is om uit te leggen dat hij of zij niks te maken heeft met dit soort ranzigheid, kan niet anders dan dit onvoorwaardelijk af te keuren.

We weten ook wel dat Vlamingen niet graag verteld worden wat ze moeten of niet moeten doen, maar dit overstijgt alle romantische eergevoel en dwarsliggerij. Als je niet begrijpt dat dit de Vlaamse zaak tot in de diepste vezels schaadt, dan is er geen sprake meer van rebels karakter maar eerder van jammerlijke blindheid. Hoe vaak moet de beweging nog door het bruine slijk gehaald worden? Hoezeer moet het Vlaamse verhaal waar zovelen zo hard aan werken, vervuild en verbasterd worden met verwerpelijk racisme, seksisme, homofobie en meer van dat fraais? Vrede, vrijheid en verdraagzaamheid, dàt zouden de strijdwoorden moeten zijn in 2018.

Tom Garcia is kernlid van Vlinks